سهم ما از بنزین ؟!

خیلی از مقام ها و اقتصاددانان ، اقتصادندانان و کارشناسان و کارنشناسان از 30 سال گذشته تا کنون برای اقتصاد کشورمان آن قدر نسخه های رنگارنگی پیچیده اند که جز سیاهی ، قهوه ای و سورمه ای ، رنگ متناسب و آرامش بخشی - که مردم به ویژه قشر آسیب پذیر را نوازش دهد و از دره ی محرومیت و دغدغه خاطر بیرون آورد – بر آن ها نتابیده است !

هر مقام مسوولی هم که بر راس کار می رود و زمام امور را در دست می گیرد و فرمان می راند ، جز تجویز نسخه های مسکن مقطعی ، هیچ گونه دردی را از اقیانوس دردها ، آن هم به طور ریشه ای ، نمی تواند دوا کند ، نه این که نخواهد !

برای مثال : همین طرح های زودبازده – که به زوربازده شهرت دارند ! – چه گل هایی در راه شکوفایی اقتصاد و تولید زده اند ؟

 در این مورد ، در جلسه هیات نمایندگان اتاق بازرگانی و صنایع و معادن ایران از آقای لاریجانی بشنوید : " رییس قوه مقننه با اشاره به طرح های زودبازده گفت : من با این طرح ها مخالف نیستم اما طرح های زودبازده تنها می توانند مسکن باشند و نمی توانند قائمه اقتصاد شوند . "

از سال گذشته که هیات دولت تصمیم گرفت و طرح سهمیه بندی بنزین را اجرا کرد ، چه گلی بر سر ما  مردم ایران - که فاقد خودرو هستیم - زده  شده  است ؟!

از آن زمان تا کنون هر راننده ی خودرو شخصی در ماه ، مبلغ 36 هزار تومان بنزین یارانه دار می گیرد و می ریزد توی خودرویش و یک جوری به مصرف می رساند .

اما نگارنده و دیگر مردم ایران که از داشتن خودرو محروم هستیم ، آن هم به واسطه ی پایین بودن درآمد و نیز قدرت خریدمان ، چه عایدی از این یارانه ی خودرو گیرمان آمده است ؟!

خودم می گویم ؛ نیاز نیست که مسوولان خیلی خدمتگزارمان به خودشان زحمت بدهند و فسفر مغر بسوزانند !

نه از آن زمان که دولت برای خرید بنزین کلی یارانه می پرداخت که به جیب خودرو داران می رفت و نه از سال گذشته که کلی وقت صرف کردند و طرح سهمیه بندی بنزین را به مرحله ی اجرا درآوردند ، جز نوش جان کردن دود و به جان خریدن ترافیک و ایجاد آلودگی صوتی و از همه مهم تر گران شدن نرخ کرایه تاکسی ها و خودروهای شخصی و حتا اتوبوس های واحد و در پی آن گران شدن شیر مرغ تا یک قلم مانده به جان آدمیزاد ، چیزی به خودرو نداران داده نشد که نشد .

به راستی فرق من بی خودرو و یک خودرو دار چیست ؟!

چرا  راننده ی یک خودروی شخصی - که دستش هم به دهانش می رسد که توانسته خودرو بخرد -  باید ماهانه 36 هزار تومان یارانه ی بنزین بگیرد ولی من نگیرم ؟!

تازه ، همین خودرودار نیز با بنزین یارانه دار از من مسافر برای یک مسیر کوتاه کلی پول دریافت می کند !

لطفن نگویید که از اتوبوس و تاکسی استفاده کنید . هر وقت که شما مسوولان ارشد استانی و کشوری در گرمای 40 تا 50 درجه ی خوزستان و در هوای آلوده و گردو غباری آن ، در کنار خیابان ها به انتظار تاکسی و اتوبوس ایستادید و کلافه و عصبانی نشدید و اعصابتان خراب نشد ، بگویید تا من و دیگر شهروندان مسافر نیز، اوقات مطلایی مان را مفرغ  و راه مردمی شما را دنبال کنیم !

به هر روی ، من از دولت عدالت پرور می خواهم که فکری برای یارانه ی بنزین ما مردم بی خودرو کند . چرا که نفت و بنزین سهم همه ی مردم ایران است و در هیچ کنابی نوشته نشده است که دولت از مشتقات نفت ملی ، فقط به رانندگان یارانه بپردازد و دیگر شهروندان را بی نصیب بگذارد و آن وقت از عدالت نیز سخن بگوید .

ما منتظر اقدام مهم دولت در پرداخت یارانه ی بنزین به همه ی ملت ایران هستیم .