حبیب‌الله بهرامی در گفت‌و‌گو با خبرنگار خبرگزاری دانشجویان (ایسنا) در خوزستان تاکید کرد: به صرف به خدمت گرفتن تعدادی واژه بی‌روح و بی‌مغز و نوشته به صورت پلکانی در شعر نو و سپید و نیز بهره گرفتن از قافیه و ردیف در شعر کلاسیک برای نشر و ارایه آثار به جامعه نمی‌توان آثار مانا و ارزشمند خلق کرد.

وی عنوان کرد: باید دید که چه کسی می‌سراید و چه اهدافی دارد. آیا می‌خواهد از قبل آثارش نانی به کف آرد و به نرخ روز بخورد یا این که خود را به گونه‌ای جا بزند تا پست و مقام و پول و پله و جایزه‌ای به دست آورد؟ هر چند که با جوایز اهدایی جشنواره‌های استانی ـ که بیش‌تر مایه شرمساری شاعران و متشاعران است ـ حتی نمی‌توان آدامس و پفک خرید!

بهرامی خاطرنشان کرد: متاسفانه نشر آثار در بیش‌تر دستگاه‌های متولی امثال حوزه‌های هنری و... دوست و رفیق و پارتی بازی است. برخی با جا دادن خود در این مراکز هم یک عده را یک شبه شاعر کردند و مجموعه آثار نقطه‌ای و غیر نقطه‌ای‌شان را به زیور چاپ آراستند و هم از طریق این نقطه‌ها پول و پله و پست و مقامی کسب کردند. برخی صاحبان آثار که حتی یک بار نام‌شان در نشریه‌های ادبی و غیرادبی چاپ نشده و کم‌تر کسی آن‌ها را می‌شناسد.

او ادامه داد: متاسفانه‌تر این که آثار این به اصطلاح نویسندگان و شاعران دولتی که به ضرب پول و مقام شکل گرفته نه تنها در وادی ادبیات امروز و حتب دیروز کشور جایی ندارند که در جشنواره‌های ادبی نیز به خود جایزه می‌دهند و از خود تجلیل می‌کنند و برای خویش دسته گل می‌فرستند! به راستی متولیان امور ادبی تا کی می‌خواهند سر را زیر برف کنند و به جز خود و اطرافیان‌شان که همیشه به‌به و چه‌چه‌شان را گفته‌اند آن هم نه از روزی صداقت و درستی دیگر نویسندگان و شاعران را نبینند و برای آنان ارزشی قایل نشوند!؟

بهرامی بیان کرد: مگر در استان خوزستان و نیز در کشور تنها چند شاعر انگشت‌شمار دولتی و ارزشی وجود دارد که تمام زمام امور را سپرده‌ایم دست آن‌ها؟ جالب این که این افراد هر کاری که دل‌شان بخواهد، انجام می‌دهند و به هیچ کس هم پاسخ‌گو نیستند. تاکنون در پایتخت کشور چند بار مشاهده کرده‌ام که افرادی هم داور جشنواره بوده‌اند و هم شرکت‌کننده در جشنواره و نهایت این که برخی از این داوران خود را نامزد و آثارشان را برگزیده اعلام و جوایزی را درو کرده‌اند؛ جوایزی که نه تنها حق‌شان نبوده که صلاحیت مسؤول شدن را هم نداشته‌اند.

این شاعر و روزنامه‌نگار گفت: با این وضعیت اسفناک چه گونه انتظار داریم که ادبیات استان و کشور رو به جلو حرکت کند؟ به راستی که باید به حال ادبیات امروزمان خندید و از برخی متولیان نیز که بر مراکز ادبی چنگ انداخته و دارند جیب‌های‌شان را سبز می‌کنند، دوری جست.